“Geen man nodig!!”

Op onze afdeling wonen vier dames die iedere dag wel hun momenten hebben dat ze zoekende zijn naar hun echtgenoot. Met veel inlevingvermogen en afleidende activiteiten kunnen we hier meestal wel een positieve draai aangeven.

Ik als miMakker met de rode neus bungelend aan mijn handtasje, dat ik net zoals de dames regelmatig kwijt ben, dwaal en zoek regelmatig mee. Zo maakte ik gisteren weer eens een prachtig moment mee door gewoon bij hun te zijn , tijd genoeg te hebben en mee te leven in hun beleving.

Mevrouw zag er prachtig opgemaakt uit, wat ik benoemde. Zelf had ze het nog niet gezien, dus samen naar de spiegel bij het toilet, drie andere dames togen mee.

Net als vroeger op een damestoilet stonden we één voor één ons eigen hoofd en haren te bekijken. Ik kreeg complimenten over mijn krullen. Mijn coronakapsel is een bos krullen, die heel wat lijkt, maar een dunne bedoening is. Toch zijn deze krullen heel vaak de aanleiding tot een mooi contact en gesprek. Zo nu ook.

Er stond een plukje helemaal rechtop. Ik benoemde dat dit een lastige pimel was.

“Ach ” zegt mevrouw in het plat Limburgs “dan heb je geen man nodig”

Bij alle vier leverde deze opmerking plezier en herkenning op. Dit speelde ik uit om heerlijk mee te giechelen.. De verbondenheid van de gezamenlijk “schunnige ” herinnering was voelbaar. Mevrouw deed er nog een schepje bovenop dat het ding wel rechtop moest staan.

Zo stonden we met zijn vijven als een stel pubers te giebelen bij het toilet. Leeftijd en levenservaring speelde geen rol meer. We hadden even samen de grens van het netjes zijn overtreden.. Heerlijk.

Dat zulke cadeautjes in mijn prachtige beroep ontstaan blijf ik fantastisch vinden. Dat is niet te organiseren of te plannen. Dat is leven in het moment, de pareltjes zien en eruit filteren.

Genieten

Geef een reactie