Mief zonder rode neus

Ik heb toch wel weer even wat te delen in mijn dagboek.

miMakker Mief heeft vijf jaar lang zo’n keer of vier per week haar dingen mogen doen op vele afdelingen en instellingen.

Dit was een fantastisch leerzame tijd die ik altijd blijf koesteren.

Leerzaam in de zin van miMakker zijn, maar ook leerzaam in de zin van ZZP er zijn.

Zelf de regie houden, de planningen maken, de opdrachten binnenhalen. Het ging als een trein en ik heb werkelijk hele bijzondere dingen meegemaakt.

Denkend aan miMakkeren in een zwembad, (met rollator van de duikplank af), met de motorrun( op een trike bellen blazen), op een kunstmarkt, op diverse instellingen in het land waar ik nog nooit geweest was.

In het theater bij Arno Huibers mensen ontvangen, in het boek van Arno Huibers staan met een prachtige foto van de zuster. Een  knuffelkip Lieske van familie krijgen als dankbaarheid.  Een grote foto van Mief en een bewoonster die op haar kamertje hangt.

Een filmpje met familie maken voor een bewoner en dan nog genomineerd worden voor de gouden clownsneus. Presentaties bij de Zonnebloem en Zij -actief en vakbond CNV.

Door de Tia’s , maar ook door corona is afgelopen jaar er heel anders uit gaan zien.

Het ZZP schap is kwetsbaar gebleken en er moet toch brood op de plank komen.  Mede door mijn ZZP schap ben ik in beeld gekomen van een Unitmanager bij Zuyderland.

En zij heeft mij de kans gegeven om op de PG afdeling mijn ding te doen, wat ik als Mief al jaren doe. Aandacht geven op de miMakkusmethode, dicht bij mezelf zijn en blijven. Puur en ontwapenend zijn. Met liefdevolle humor en onhandigheid.

Sinds 1 november ben ik nu officieel een miMakker in loondienst!  Maar wel een heel bijzondere.

Eentje zonder rode neus en clowns tenue.

Mief blijft thuis, maar het koffer met ervaring gaat mee en dat mag ik delen op de afdeling.

Dit is een top kans. Zeker omdat ik het miMakkeren met mondkapje en de anderhalve meter afstand niet echt ideaal vind.

Ook omdat ik op diverse groepen ook niet meer speel. Door corona of miMakkers in loondienst die mijn plekjes hebben overgenomen.

Wat Mief nog wel doet is individueel spel bij haar vaste bewoners, woonachtig bij Daelzicht.

Het kleine, mooie, herkenbare meegaan in de beleving, de wondere wereld van de gehandicapte medemens.  Dit is altijd een wederzijds genoegen.

Maar ,

Vandaag toch weer een traantje moeten laten.  Na wijs beraad in mijn hoofd en mijn agenda heb ik besloten om mijn prachtige periode bij Vincent dePaul af te sluiten. Mief heeft daar 6 jaar regelmatig mogen miMakkeren. Een mooie instelling, een oud missionarisklooster, een plek waar ik  van harte welkom was en heel veel heb geleerd . En nog meer mooie bijzondere momenten heb meegemaakt.

Daar ben ik dankbaar voor.

Nu gaat Mief verder, ik ga verder.

Als miMakker in loondienst, die nog altijd tijd maakt voor speciale bezoekjes en leuke uitdagingen.

Ik ga verder, om verder te leren en ervaren op de afdeling als miMakker zonder rode neus.

Ik ga verder en heb nog genoeg tijd voor mijn Atelier, mijn mozaïeken, mijn schilderen , mijn workshops, mijn gezin. Of voor gewoon niks!

Ik ga verder met ervaren en leren en genieten.

En wie een workshop of een Miefbezoekje wil kan me via deze website nog altijd bereiken.’

Miefs